BİR HAYAT*

Rodriguez, Detroit’in tozlu sokaklarında, kenar mahallelerin gri atmosferinde, hayatını günlük işlerle kazanan ve müziğini sokak lambalarının altında besteleyen bir adam. 1970’lerin başında kaydettiği “Cold Fact” albümü, Amerika’da yankı bulamıyor ve Rodriguez müzik dünyasından bir anda kayboluyor. Ama hikâye burada bitmiyor. Bilinmeyen bir şekilde, albüm Güney Afrika’ya ulaşıyor ve apartheid döneminin yasaklar ve sansürlerle dolu atmosferinde, özgürlük arayışındaki bir neslin ilham kaynağı oluyor. Bugün bir şehrin herhangi bir kafesinde “Sugar Man” çalıyor. Rodriguez’in hayatı ve eserleri bana iyi olan bir şeyin bir gün bir şekilde ses bulacağına dair güçlü bir inanç veriyor.

* Bu etkileyici hayatın hikâyesi için Searching for Sugarman belgeselini muhakkak izleyin.

BİR KİTAP

Hayatımda beni gerçekten etkileyen birkaç kitap var. Bu etkileme hâli beni başka bir insan yapması, hayat görüşümü değiştirmesi değil elbette. Kitap bittikten sonra bulunduğum andan beni kopartan, gerçekliği sorgulatan ve biraz daha ileri gidip bir panikatak yaşamama sebep olan kitaplar. Bunlardan en önemlisi Tatar Çölü. Kitabı ilk okuduğumda –sonra her yıl en az bir kere okudum– bir hikâyeye inanmanın, bize ait olmayan ama bizimmiş gibi gördüğümüz ideallerin bir ömrü nasıl çürüttüğüne şahit olmak beni bambaşka bir hâle sokmuştu. Teğmen Giovanni Drogo’nun hikâyesi aslında her çağa bir şey söyleyen çok güçlü bir hikâye.

BİR OYUN

Detroit: Become Human, teknolojik ilerlemenin yıkıcılığına odaklanılan, herkesin “makineler insanların yerini mi alacak?” sorusunu sorduğu bir dönemde, göz ardı edilen temel bir soruyu merkeze alıyor: İnsan olmak nedir? 2030’ların Detroit’inde insansılaşan robotların hikâyesini anlatan bu oyun, hem felsefi bir derinlik sunuyor hem de oyuncusunu, insan olmanın ne anlama geldiğini yeniden düşünmeye zorluyor. Sayborgların gözünden anlatılan bu hikâye, insanlığın teknolojiyle sınırlarını sorgulatırken, unuttuğumuz temel insani değerleri hatırlatıyor ve hakikatin peşine düşmemizi sağlıyor.